Waakschapen

Op de brink in Dwingeloo staat een kerststal



Dichterbij ziet het er erg rustiek uit. Twee indrukwekkende schapen houden de wacht.



Maar de kerstfiguren zijn zo te zien nog niet helemaal klaar voor de show. Maria moet nog even bij de visagist langs.



De schapen maakt het niet uit. Zij zijn duidelijk trots op hun stal en voor hun taak berekend.

Modder

Brimstone en Energy zagen wat vreemds toen ze vanmorgen een wandelingetje gingen maken. Was dat een verkeersbord midden op de es? Er rijden zo weinig auto's!



En ja hoor. Niet om het verkeer te regelen, maar om te waarschuwen.



En dat bleek niet echt overbodig.



Je kan hier een flinke schuiver maken met je fiets en zelfs met de auto.



Energy heeft de boel geïnspecteerd en dat is natuurlijk weer een zorg minder.



Meer foto's van de es vanmorgen staan in het album
Uffelte en omgeving

Een stevige ketting

Wat ijzerdraad is niet genoeg. Een flinke ketting wordt gebruikt.



En terecht want het is nogal een hek, dat het weiland afsluit.



Touw met fikse knopen houdt de twee delen bij elkaar.



En dat allemaal voor deze kleine meid.



Meer foto's gemaakt op dit punt van de Uffelter es staan in
het album Uffelte en omgeving

De kerk van Havelte

Nu is het de kerk van Havelte, maar ten tijde van de bouw bestond Havelte nog niet. In de dertiende eeuw gingen de inwoners van Uffelte, Hesselte (het oude Darp) en Hesselterveen (nu Nijeveen) naar de parochiekerk in Steenwijk.

Op de plek waar de kerk nu staat bevond zich wel al vanaf 1200 een kapelletje gebouwd van kloostermoppen en zwerfkeien met een rieten dak. Deze was weer gebouwd op een oud heidens heiligdom van voor de kerstening.

In 1309 verleende de bisschop van Utrecht de inwoners van de drie dorpen toestemming om van de kapel een echte parochiekerk te maken. Steenwijk was in die tijd immers vaak moeilijk bereikbaar.
De bouw in Romaanse stijl startte in 1310. De kerk werd net als de kerk in Steenwijk Clemenskerk genoemd waarschijnlijk naar paus Clemens de Eerste, die rond 100 heeft geleefd.






Een eeuw later in 1410 werd begonnen met de bouw van de toren. Deze kwam aan de westzijde van de kerk. In de omgeving van de kerk is de toren een baken zoals een kompas, omdat de richting van de kerk slechts een paar graden afwijkt van de oost-westrichting.










Boven de ingang van de kerk in de toren bevindt zich in zandsteen een opschift, vrij vertaald:
'In het jaar 1410 legde Jan, de zoon van Willem, deze steen'



In 1450 werd de Romaanse kerk verder uitgebreid met een gotische bovenbouw en het koor werd vervangen door een gothisch priesterkoor. De verschillende bouwstijlen zijn heel duidelijk te zien.

Meer foto's van de Clemenskerk staan in het album
Uffelte en omgeving

Zij hadden hun schaapjes geteld

De Sint heeft vandaag het land verlaten. De tijd breekt zo langzamerhand weer aan om de kerstspullen van de zolder te halen.

In de romantische versie van het het christelijke kerstverhaal komen ook schapen voor. Om in de sfeer te komen is Brimstone vanmorgen de schapen op de Uffelter es een bezoekje gaan brengen.



Brimstoontje vond dat vroeger één van de leukste figuurtjes van haar kerststalletje. Ze had er van plastic, maar ook een stel met een echt wollen vachtje. Die wollige mochten altijd vooraan staan, het dichtst bij de kribbe.

Het was voor haar een leuk nostalgisch poppenhuisje.



Een groot formaat foto van de schapen staat in het album
Uffelte en omgeving

Verboden toegang voor de duivel

Het kerkhof, het hof rond de kerk, werd lange tijd gebruikt om de doden te begraven. Om te voorkomen dat vee en vooral varkens, die gingen wroeten, op het kerkhof zouden komen werd er bij de ingang een wildrooster geplaatst.



Al snel werd er nog een andere nuttige functie aan het rooster toegedicht. Het voorkwam dat de duivel het kerkhof bezocht en de zielen van de gestorvenen zou lastig vallen. De duivel zou met zijn bokkenpoten blijven steken in het rooster.

Het rooster kreeg zo de naam duivelsrooster.



Dit is het duivelsrooster bij het oude kerkhof van de Clemenskerk in Havelte. Een zeldzaamheid, want er zijn in Nederland slechts een paar exemplaren bewaard gebleven.

Meer informatie: Dood in Nederland

Roosje en Liesje op pad

Roosje en Liesje hadden er zin in vanmorgen. Ze hadden Brimstone & Co iets horen zeggen over Uffelterzand en Finse Meertje.

"Opschieten! Voor het gaat regenen."



En daar was het Finse Meertje ook wel het Gat van Berend Boer genoemd.

Voor zwemmen was het wat te koud, zelfs pootje baden waagde Roos zich niet aan.



"Waar wachten we nou weer op? Zo schiet het niet op!"



"Staat ze weer door dat zwarte ding te koekeloeren. We willen wel wat meer zien."



"Kom op baas, laat Brimstone maar. Wij gaan verder!"

De resultaten van het gekoekeloer door dat zwarte ding staan in het album Uffelte en omgeving

De mol op het graf

Het zou de titel van een thriller kunnen zijn.

Gistermiddag deed Brimstone deze nogal bizarre ontdekking. Op een heel oud kerkhof lag een dode mol op een grafsteen.

Toen en nu Steenwijkerdiep

In de 17 de eeuw was de vervening in Drenthe en het daarbij horende transport van de turf naar Holland van grote economische betekenis voor het stadje Steenwijk.
Het riviertje de Aa was de verbinding naar de Zuiderzee. Maar deze was niet best bevaarbaar en alleen geschikt voor boten met een geringe diepgang. In de jaren 1626 tot en met 1632 werd het "Nieuwe diep" gegraven, later het Steenwijkerdiep genoemd.

Op de foto hierboven het Steenwijkerdiep in 1862. Hieronder zoals het er nu uit ziet. Het hele gebied rond het water wordt op de schop genomen. Er zijn nieuwe woningen gebouwd, zoals de woontorentjes op de kop van het diep. En er wordt veel aandacht besteed aan de waterrecreatie. Toch weer een economisch doel, daar waar het Steenwijkerdiep oorspronkelijke voor gegraven is.



In het album Uffelte en omgeving staat deze foto in groot formaat

Lakenvelders

Nieuwsgierig kwamen de vier Lakenvelders op het Landgoed Rheebruggen dichterbij.

Dit oude Nederlandse ras wordt gelukkig steeds meer ingezet voor natuurlijke begrazing. Ze zijn daar ook prima geschikt voor. Mits ze wat beschutting krijgen kunnen ze het jaar rond buiten lopen, hun voedingsbehoefte is niet veeleisend en doordat ze niet zo zwaar zijn vertrappen ze de graslanden niet, waardoor allerlei weidevegetatie weer de kans krijgt.

Maar toen schrokken ze ergens was en gingen er vandoor.





Voor groot formaat foto's van de Lakenvelders en meer van het Landgoed Rheebruggen kun je een bezoekje brengen aan het album Uffelte en omgeving

Steenwijker dynastie

De familie Meesters heeft in Steenwijk ruim anderhalve eeuw lang een belangrijke rol vervuld als ondernemer, handelaar en bestuurder. Sinds 1743 exploiteerde men aan het Steenwijkerdiep een eek- en volmolen en oefenden leden van dit geslacht beroepen uit als leerlooier, runhandelaar en lijmzieder. In de negentiende eeuw waren drie leden van de familie burgemeester van Steenwijk.

Bij Koninklijk Besluit van 19 september 1873 kreeg Salko Tromp Meesters toestemming, voor zich zelf en zijn wettige nakomelingen, om de voornaam Tromp als geslachtsnaam aan te nemen.



Foto's van Chinees-Indisch restaurant Dynasty, Steenwijkerdiep 71, Steenwijk

Oelebret

Kerkuilen zijn blij met een oelebret. De historische boerderijen op het Landgoed Rheebruggen, tussen Uffelte en Ansen, hebben nog zo'n uileningang.

Het oelebret dient als vlieggat voor uilen. Ze kunnen via het gat de schuur in vliegen, zodat ze daar muizen kunnen vangen.



In Friesland, waar het uilenbord is ontstaan, is deze mooi versierd met zwanen en dergelijke. In Drenthe is het een stuk eenvoudiger gehouden.



Voor meer foto's van de boerderijen op het Landgoed Rheebruggen kun je een kijkje nemen in het album Uffelte en omgeving

Reuzenpotlodenfabriek

Reuzen willen ook schrijven of een leuke tekening maken. Maar hoe komen ze aan potloden die lekker in de hand liggen?

Brimstone heeft het ontdekt.
Ergens in Drenthe is een reuzenpotlodenfabriek.


Voor een reuze grote afbeelding op de potloden clicken

Contragewicht

Het is waarschijnlijk een hele til om het hek uit de gevorkte paal te hijsen. Om dat gemakkelijker te maken is er een simpele, maar doeltreffende oplossing bedacht: een contragewicht.

Gewoon een flinke Drentse zwerfkei en wat touw, meer heb je niet nodig. En het oogt nog fraai ook.







In het album Uffelte en omgeving staat een foto op groot formaat

De Juffer van Batinghe

Toen in 1634 de Sint Nicolaaskerk in Dwingeloo werd verbouwd reed elke dag de Juffer van Batinghe voorbij. Zij lachte de bouwheer steeds zo vriendelijk toe, dat hij zijn gedachten niet meer bij het werk kon houden.

De Drost van Drenthe, die wilde dat de kerk een fraai en bijzonder bouwwerk zou worden, kreeg in de gaten dat de berekeningen en tekeningen van de toren niet op tijd gereed kwamen. En hij wist ook wat de reden daarvan was.


Daarom maakte hij een ernstig praatje met de vader van de Juffer, de Heer van de havezathe Batinghe.
Deze sprak zijn dochter aan op haar gedrag en ze bekende hem dat ze verliefd was op de bouwmeester en met niemand anders dan hem wilde trouwen. Hierop besloot de vader zijn dochter voor lange tijd op reis te sturen om haar op andere gedachten te brengen.



De avond voor vertrek reed ze nog eenmaal langs de bouwplaats van de kerk. Ze zag de maan door de bomen schijnen en wist ineens hoe de nieuwe torenspits moest worden. Zij zocht de bouwmeester op en vertelde hem haar idee. Diezelfde avond nog had de bouwmeester het ontwerp gereed. De volgende dag vertrok de Juffer.

De Drost was zeer verheugd met de bouwtekeningen, het zou heel bijzonder worden, zoiets was in heel Drenthe niet te zien. Een jaar ging voorbij, de toren werd afgebouwd en kreeg zijn prachtige uivormige bekroning.



Toen de Juffer voor de inwijding van de kerk van haar reis terugkwam, zegende de Drost de twee jonge mensen, zonder wiens liefde nooit zo'n bijzonder schoon bouwwerk tot stand had kunnen komen.

Beeldhouwer : Charles Henri
Locatie : Kerkpad Dwingeloo
Onthuld : 25 maart 1997 aangeboden aan de gemeente Dwingeloo door de Stichting Dwingels Eigen

In het album Uffelte en omgeving staan foto's van de Juffer en de Sint Nikolaaskerk op groot formaat

Een nieuwe buurjongen

Er is 'a new kid on the block'. Een hengstveulen van 6 maanden.

Zijn naam is Ebony.



Zijn medeweilandbewoonsters zijn wat pesterig met schijnaanvallen en trappen in de lucht. Net alsof hij eerst maar eens moet bewijzen dat hij het damesgezelschap waardig is.



Maar de jongen van ernaast komt al nieuwsgierig en een stuk toeschietelijker kijken wie dat nieuwe gassie is.



Het komt wel goed met het ventje, als Drent van geboorte raakt ie zo ingeburgerd in Uffelte.

De koeien hebben staarten

Sint Maarten, Sint Maarten
De koeien hebben staarten
De meisjes hebben rokjes an
Daar komt Sinte Maarten an!













Kijk voor groot formaat foto's in het album Uffelte en omgeving